Deze kaart geeft de verspreiding van de geelbuikvuurpad weer over de 3 perioden samen. In deze kaart is goed te zien waar de geelbuikvuurpad vroeger wel voorkwam maar tegenwoordig niet meer. Ook is er te zien op welke locaties geelbuikvuurpadden pas laat ontdekt werden of welke locaties recent zijn gekoloniseerd.
De blauwe symbolen hebben betrekking op uitgezette, zich handhavende populaties
t/m 1970 Alleen waarnemingen van binnen Zuid-Limburg worden als betrouwbaar beschouwd. De eerste waarneming van een Limburgse geelbuikvuurpad dateert uit 1889 (databank RAVON, Bergmans & Zuiderwijk 1986). In de eerste helft van de 20e eeuw komen alle waarnemingen uit de streek ten oosten van de Maas en ten zuiden van de lijn Kerkrade – Maastricht. De soort lijkt in Zuid-Limburg algemeen voor te komen (Cremers 1911, van Wijk 1946). Door publicaties van Ter Horst (1960), van de Bund (1964) en met name door onderzoek van van Nieuwenhoven-Sunier et al. (1965) ontstaat er in de jaren zestig een nauwkeuriger beeld van de verspreiding. De soort is aangetroffen in de omgeving van het Savelsbosch, de rand van het plateau van Margraten, de omgeving Margraten-Sibbe-Schin op Geul-Stokhem, de omgeving Eys-Wijlre-Ubachsberg-Imstenrade, de streek tussen Geul en Gulp, de omgeving van Vijlen en de omgeving van Wolfhaag (Lenders & van den Broek 1992). Bij een uitgebreide inventarisatie van circa 500 poelen werd de soort in 80 poelen aangetroffen (van Nieuwenhoven-Sunier et al. 1965). Al voor de inventarisaties in de zestiger jaren wordt er melding gemaakt van een achteruitgang van de soort (Ter Horst 1959). In totaal zijn er 16 uurhokken met geelbuikvuurpadden bekend.
Zie ook andere perioden: