Search
woensdag 24 juli 2019

Soorten

Noordzeehouting

Coregonus oxyrinchus

Noordzeehouting Coregonus oxyrinchus Jelger Herder

De Noordzeehouting is een trekvis die begin 20e eeuw uitstierf in de Rijn. Na een succesvolle herintroductie in het Duitse deel van de Rijn wordt de soort in ons land tegenwoordig weer steeds vaker aangetroffen.


Herkenning

De Noordzeehouting (Coregonus oxyrinchus) behoort tot de familie van de zalmen (Salmonidae) en heeft een langgerekt zijdelings afgeplat lichaam met zilveren flanken en een vetvin aan het eind van de rug. De kop is vrij klein met een onderstandige bek en een opvallende blauwzwart gekleurde puntige neus (soms is deze minder sterk ontwikkeld). Andere soorten met een verdikte neus zoals sneep, serpeling en blauwneus hebben geen vetvin. Noordzeehouting kunnen ongeveer 50 centimeter lang worden.

Houting Coregonus oxyrinchus Jelger Herder


 

Ecologie

 

Voortplanting

Rond november trekt de Noordzeehouting de rivieren op om zich voort te planten. Er wordt gepaaid boven kiezel of zandbodems met een matige stroming. De eitjes komen aan het begin van het voorjaar uit.

Levenswijze

De jonge Noordzeehouting laten zich in de loop van de zomer afzakken richting riviermondingen en de kustzone. In Nederland groeit een deel van de Noordzeehouting op in het IJsselmeer en wordt hier ook volwassen. Juveniele Noordzeehouting voeden zich vooral met zoöplankton. Grotere Noordzeehouting eten daarnaast ook insectenlarven, scheldieren, kreeftachtigen en kleine vissen.

Noordzeehouting Coregonus oxyrinchus Jelger Herder

 

Verspreiding

Noordzeehouting kwam oorspronkelijk voor in rivieren en kustwateren van de Noordzee, Oostzee en Baltische zee waaronder het stroomgebied van de Rijn, Maas, Schelde en Eems. Door het normaliseren van rivieren, verslechtering van de waterkwaliteit en overbevissing verdween de soort aan het begin van de 20e eeuw bijna overal. Alleen in het Deense riviertje de Vida resteerde een kleine populatie. Ouderdieren van deze populatie zijn vanaf 1999 tot 2006 gebruikt voor een herintroductie in de Rijn waarbij opgekweekte juveniele dieren in Duitsland werden uitgezet. Dit heeft geresulteerd in een nieuwe populatie waarvan de volwassen dieren zich ophouden in het IJsselmeer, de benedenrivieren en Nederlandse kustgebieden zoals de Waddenzee en Voordelta. Van deze populatie is vastgesteld dat ze zich door natuurlijke voortplanting in stand houdt.

Noordzeehouting Coregonus oxyrinchus Verspreidingskaart NDFF

 


 

Bedreiging en bescherming

De Noordzeehouting is nog een vrij zeldzame soort in Nederland maar de aantallen lijken de laatste jaren sterk toe te nemen. Meer natuurlijke zoet-zoutovergangen bij de Afsluitdijk, de Haringvlietsluizen en andere dammen op de overgang naar zee kunnen leiden tot een toename van het leefgebied en de migratiemogelijkheden. Noordzeehouting is opgenomen in Bijlage II en IV van de Habitatrichtlijn en in de Nederlandse Wet natuurbescherming. De status op de Rode Lijst is ‘gevoelig’ (Staatscourant 2015 nr. 36471).

Noordzeehouting Coregonus oxyrinchus Jelger Herder
 

Zie ook

Herkenning zoetwatervissen

Vorig artikel Naakthalsgrondel
Volgend artikel Poelkikker
Printen
1488

x

Over RAVON

RAVON voor de bescherming van amfibieen, reptielen en vissen

Beschermen doen we samen met vrijwilligers en donateurs

 

Kennis - informatie - onderzoek -advies

Privacy statement

 

Contact

Telefoon: 024-7410600
Email: kantoor@ravon.nl
Contactpagina


Adres Natuurplaza
(gebouw Mercator III)
Toernooiveld 1 6525 ED
Nijmegen

Route

Back To Top