De adder is de enige gifslang in Nederland. Het gif wordt gebruikt om prooien te doden, maar ook ter verdediging. Het is een zwaar gebouwde slang met een duidelijke zigzagstreep over de rug. De adder wordt vooral aangetroffen op de pleistocene zandgronden in het noordoosten en midden van Nederland. Hij leeft daar op natte heide, in hoogveen en in open bos. De soort is eierlevendbarend en de vrouwtjes krijgen om de twee jaar jongen.
Klik hier voor een uitgebreide beschrijving van zijn habitat
Areaal
Het verspreidingsgebied van de adder strekt zich uit van Groot-Brittannië tot het eiland Sachalin in de Stille Oceaan. De noordgrens van het areaal komt boven de poolcirkel uit en loopt door Scandinavië en het noorden van Rusland. In het zuiden bereikt de soort het zuiden van Frankrijk en het noorden van Italië en Griekenland (Nilson & Andrén 1997, Schiemenz 1985).
Klik hier voor een uitgebreide beschrijving van het areaal
Verspreiding in Nederland:
De adder komt voor op de hoge zandgronden van Nederland met uitzondering van de duinen. Er zijn momenteel nog twee grote min of meer aaneengesloten leefgebieden van de adder, gelegen in Friesland en Drenthe (het Drents district) en op de Veluwe (in het Veluws district). Daarnaast is de soort nog aanwezig in Overijssel en Limburg. In maar liefst vier provincies (Noord-Brabant, Utrecht, Noord-Holland en Groningen) is de adder uitgestorven.
De adder is de enige gifslang in Nederland. Het gif wordt gebruikt om prooien te doden, maar ook ter verdediging. Het is een zwaar gebouwde slang met een duidelijke zigzagstreep over de rug. De adder wordt vooral aangetroffen op de pleistocene zandgronden in het noordoosten en midden van Nederland. Hij leeft daar op natte heide, in hoogveen en in open bos. De soort is eierlevendbarend en de vrouwtjes krijgen om de twee jaar jongen.
Klik hier voor een uitgebreide beschrijving van zijn habitat
Areaal
Het verspreidingsgebied van de adder strekt zich uit van Groot-Brittannië tot het eiland Sachalin in de Stille Oceaan. De noordgrens van het areaal komt boven de poolcirkel uit en loopt door Scandinavië en het noorden van Rusland. In het zuiden bereikt de soort het zuiden van Frankrijk en het noorden van Italië en Griekenland (Nilson & Andrén 1997, Schiemenz 1985).
Klik hier voor een uitgebreide beschrijving van het areaal
Verspreiding in Nederland:
De adder komt voor op de hoge zandgronden van Nederland met uitzondering van de duinen. Er zijn momenteel nog twee grote min of meer aaneengesloten leefgebieden van de adder, gelegen in Friesland en Drenthe (het Drents district) en op de Veluwe (in het Veluws district). Daarnaast is de soort nog aanwezig in Overijssel en Limburg. In maar liefst vier provincies (Noord-Brabant, Utrecht, Noord-Holland en Groningen) is de adder uitgestorven.