De brasemblei is een exoot die slechts incidenteel in Nederland is aangetroffen.
De brasemblei (Ballerus ballerus) behoort tot de familie van de karperachtigen (Cyprinidae). De soort heeft een hooggebouwd zijdelings afgeplat lichaam met een kleine bovenstandige bek. De flanken zijn zilverwit van kleur en de vinnen zijn kleurloos of gelig. De anaalvin is zeer lang (37–46 vinstralen). De soort wordt circa 40 centimeter lang. Soorten die qua lichaamsbouw overeenkomsten vertonen met de brasemblei hebben een onderstandige bek en een kortere anaalvin: brasem (24-32 vinstralen), kolblei (22-26 vinstralen) en blauwneus (20-25 vinstralen). De donaubrasem die eveneens een zeer lange anaalvin heeft (41-48 vinstralen), heeft een onderstandige bek.
In het natuurlijke verspreidingsgebied vindt de voortplanting plaats in het vroege voorjaar. De soort paait langs rivieroevers, op overstromingsvlakten en in aangetakte wateren met ondergedoken waterplanten, en op grindbodems bij zwakke stroming. Op zoek naar geschikte paaiplaatsen kan brasemblei over grote afstanden binnen rivieren migreren. In Nederland is nog geen voortplanting vastgesteld.
De brasemblei leeft in grote langzaamstromende rivieren, kanalen en meren. Ze hebben een voorkeur voor voedselrijk water. Jonge brasemblei houdt zich bij voorkeur op in vegetatierijke oeverzones terwijl volwassen brasemblei voornamelijk leeft in open water. Hier zwemmen ze vaak dicht onder het oppervlak waar ze zich voeden met plankton.
Het oorspronkelijke leefgebied van de brasemblei ligt in Oost-Europa vanaf de Baltische Zee tot aan de Zwarte en Kapische Zee. De soort is in Nederland voor het eerst aangetroffen in 2010 in een afgesloten water nabij Hoensbroek. Een tweede waarneming is gedaan in 2017 in de Boven-Merwede. Mogelijk is de soort onbedoeld vanuit Oost-Europa meegelift met visuitzettingen.
Brasemblei is een exoot en geniet daarom geen bescherming in Nederland. De soort wordt incidenteel waargenomen in Nederland waardoor hij geen bedreiging lijkt te vormen voor inheemse soorten. In het oorspronkelijke verspreidingsgebied is de soort niet bedreigd.
