De soepschildpad heeft van alle zeeschildpadden de grootste verspreiding en dankt zijn naam aan het feit dat het dier in het verleden voor consumptie werd gevangen.
Kenmerken:
Zeeschildpadden zijn dwaalgasten in Nederland. Ze gebruiken geen Nederlandse stranden voor het afzetten van eieren. Af en toe spoelt er een uit koers geraakt dier aan. De soort zet de eieren af in 80 landen en komt voor in de kustwateren van 140 landen. Een zwanger vrouwtje zet haar eieren af in zo’n 2 tot 5 nesten. Het aantal eieren varieert per geografische locatie, zo tussen de 75 en 200 eieren per nest.
De soepschildpad komt overal rond de evenaar voor en leeft in ondiepe wateren langs de kust waar genoeg zonlicht doordringt om plantengroei mogelijk te maken. Jonge soepschildpadden leven op open zee, waar ze gevonden worden in drijvende plantenmassa’s. Ze eten voornamelijk dierlijk materiaal. Volwassen soepschildpadden zijn meer planteneters en eten vooral zeegras en algen.
Van de soepschildpad werd lang aangenomen dat hij niet als dwaalgast in de wateren van de westelijke Europese Continentale plaat voorkwam, maar in 1952 is een kleine levende soepschildpad gevonden bij Petten en in Engeland zijn recentelijk ook levende volwassen dieren gevonden. Bijna alle vondsten dateren uit het begin van de twintigste eeuw.
Het kaartje rechts toont alle (bij RAVON) bekende waarnemingen van deze soort in Nederland.
Vooralsnog is er geen trend bekend. Waarnemingen van zeeschildpadden in Nederland zijn zeer welkom en kunnen worden doorgegeven aan Edo Goverse (contactgegevens onderaan de pagina) of via Waarneming.nl of Telmee.nl.
Op de achterkant van de Herkenningskaart zeeschildpadden (onderaan de pagina) staat beschreven hoe te handelen bij de vondst van een aangespoelde (levende of dode) zeeschildpad.
De soepschildpad staat niet op Nederlandse Rode Lijst omdat de soort als dwaalgast wordt beschouwd. Internationaal staat hij bekend als “bedreigd” in de Rode Lijst van Bedreigde Soorten van IUCN. Op Europees niveau is de soort beschermd volgens de Habitatrichtlijn (Bijlage II en IV). Verder wordt hij genoemd in conventies zoals de Bonn Conventie (Bijlage I en II), Bern Conventie (Bijlage II) en CITES (Bijlage A).
