Verspreiding

Van oorsprong wordt de zwartbekgrondel aangetroffen in stroomgebieden van rivieren in de Ponto-Kaspische regio rond de Zwarte en Kaspische Zee en de Zee van Azov. In 2004 is de soort voor het eerst in Nederland aangetroffen in de Lek ter hoogte van Schoonhoven. In Nederland wordt de zwartbekgrondel inmiddels wijdverspreid aangetroffen. De zwartbekgrondel is in alle grote rivieren waargenomen en is ook bekend van stilstaande plassen. Het zwaartepunt van de huidige verspreiding ligt in het beneden rivierengebied en het Noordzeekanaal. In het Noordzeekanaal is de soort ook in brakwater aangetroffen.

 

Beschrijving

De zwartbekgrondel wordt maximaal 25 cm groot en 4 jaar oud. In zoet water blijft de soort veelal kleiner. De borstvinnen van de zwartbekgrondel zijn vergroeid tot een zuignap. De hoogte van de kop is min of meer gelijk aan de breedte. De soort heeft twee rugvinnen, waarvan de voorste vijf tot zeven harde vinstralen en achterste 13-16 zachte vinstralen bezit. De achterste rugvin is uniform in hoogte. In het achterste deel van de voorste rugvin zit een zwarte vlek, waar bij juvenielen een duidelijke lichte rand omheen zit. In de rugvinnen is een roestbruin bandenpatroon zichtbaar. Er zijn vier grotere bruine vlekken op de rug en acht tot negen donkere vlekjes op de zijkant van het lichaam aanwezig. Afhankelijk van het substraat waarop de soort gevonden wordt, heeft het lichaam een olijfgroene, lichtgrijze tot blauwgrijze tint. In sommige gevallen wordt het lichaam donkerder, waarbij eerder genoemde tinten verloren gaan. In het paaiseizoen kunnen de mannetjes geheel zwart worden, waarbij de rand van de achterste rugvin en staartvin wit kleurt.

Bescherming

De zwartbekgrondel is een exoot en geniet geen bescherming in Nederland.