Verspreiding

Van oorsprong komt de zwartbekgrondel (Neogobius melanostomus) voor in stroomgebieden van rivieren in de Ponto-Kaspische regio rond de Zwarte en Kaspische Zee en de Zee van Azov. In 2004 is hij voor het eerst in Nederland aangetroffen in de Lek ter hoogte van Schoonhoven. Inmiddels is deze vis in Nederland wijdverspreid.

De zwartbekgrondel is in alle grote rivieren waargenomen. Hij komt ook voor in stilstaande plassen. Het zwaartepunt van de huidige verspreiding ligt in het beneden rivierengebied en het Noordzeekanaal. In het Noordzeekanaal is hij ook in brakwater aangetroffen.

Beschrijving

De zwartbekgrondel is maximaal 25 cm groot.En hij wordt maximaal vier jaar oud. In zoet water blijft hij meestal kleiner. Zijn borstvinnen zijn vergroeid tot een zuignap. De hoogte van de kop is min of meer gelijk aan de breedte. Hij heeft twee rugvinnen, waarvan de voorste vijf tot zeven harde vinstralen en de achterste dertien tot zestien zachte vinstralen bezit. De achterste rugvin is uniform in hoogte.

In het achterste deel van de voorste rugvin zit een zwarte vlek. Bij juvenielen zit daar een duidelijke lichte rand omheen. In de rugvinnen is een roestbruin bandenpatroon zichtbaar. Er zitten vier grotere bruine vlekken op de rug en acht tot negen donkere vlekjes op de zijkant.

Afhankelijk van de ondergrond heeft het lichaam een olijfgroene, lichtgrijze tot blauwgrijze tint. In sommige gevallen wordt het lichaam donkerder, waarbij eerder genoemde tinten verloren gaan. In het paaiseizoen kunnen de mannetjes helemaal zwart worden. De rand van de achterste rugvin en staartvin kleuren dan wit..

Bescherming

De zwartbekgrondel is een exoot. Hij geniet geen bescherming in Nederland.