Beschrijving

Volwassen rivierprikken (Lampetra fluviatilis) zijn langgerekt, ze hebben een grijsbruine rug en zeven kieuwopeningen. In de mondschijf staan scherpe tandjes, waarmee ze zich kunnen hechten aan een gastheer. De larven van de rivierprik zijn zilverachtig van kleur. De rivierprik is nauw verwant aan de beekprik. Net als bij de beekprik wordt een groot deel van zijn leven (zo`n 4½ jaar) doorgebracht als larve in de bodem. Daar voeden ze zich door kleine organismen uit het water te filteren. Als ze gemetamorfoseerd zijn vertrekken ze stroomafwaarts naar de zee. De volwassen dieren voeden zich in de zee door te parasiteren op andere vissen, zoals haring. Na twee á drie jaar verplaatsen de rivierprikken zich weer naar paaiplekken in zoete wateren. Nadat de voortplanting heeft plaatsgevonden sterft de rivierprik. De rivierprik wordt aangetroffen door geheel Nederland. Volwassen exemplaren worden gevonden in mondingen van rivieren en de kustwateren. Larven (en volwassenen) worden aangetroffen in de midden- en bovenloop van grotere rivieren en hun zijstroompjes, alsook de grotere beken.


Bescherming

De soort heeft op de Rode Lijst de status van kwetsbaar (De Nie & Van Ommering, 1998) en is in tabel 3 van de Flora- en faunawet opgenomen. Ook is de rivierprik internationaal beschermd middels de Conventie van Bern (bijlage 3) en de Europese Habitatrichtlijn (bijlage 2 en 5).