In deze periode wordt het verspreidingsbeeld verder verfijnd. In Noord-Brabant liggen de vindplaatsen grotendeels op de Kempenhorst en de Peelhorst. In het overgrote deel van de Centrale Slenk ontbreekt de soort. De horsten zijn hoger gelegen en reliëfrijkere gebieden. De Centrale Slenk ligt relatief laag tussen de Peelrandbreuk en de Breuk van Vessem. Hier treedt het water als kwel uit, waarvan de horsten het inzijggebied zijn. In de wat voedselrijkere en sterker gebufferde wateren in de slenk kan de soort mogelijk onvoldoende concurreren met andere watersalamanders. Ook in Limburg valt, evenals in Noord-Brabant, het nagenoeg ontbreken van de soort in de Centrale Slenk op. Hier wordt de soort aangetroffen op de hogere zandgronden op de oostelijke Maasoever en in het noordelijk Peelgebied. Daarnaast komt de soort in het Heuvelland van Zuid-Limburg voor.

Ook in Limburg is het aantal bekende vindplaatsen toegenomen. In het Zuidlimburgse heuvelland is echter sprake van een forse achteruitgang. De belangrijkste kerngebieden in Limburg zijn de Meinweg en omgeving en de Brunssummerheide/Schinveldse Bossen. Het uurhok met het grootste aantal bezette kilometerhokken van Nederland ligt op de Meinweg. Hier is het de meest voorkomende salamandersoort (Lenders 2005).

Zie ook de eerdere periodes: 1971 t/m 1995