Podarcis muralis komt voor in een groot deel van Zuid- en Midden-Europa en kent 8 ondersoorten. Het verspreidingsgebied loopt van Noord-Spanje, Frankrijk en het Kanaaleiland Jersey (Groot-Brittannië) in het westen, tot aan de Zwarte Zee (Roemenië, Bulgarije en Europees Turkije) in het oosten. Zuidelijk komt de soort voor tot in Zuid-Griekenland en Zuid-Italië. In Nederland komt de ondersoort Podarcis muralis brogniardi (vaak aangeduid als P.m. muralis) voor. Buiten Maastricht omvat het areaal van deze ondersoort Noordwest-Spanje, de Pyreneeën, West- en Midden-Frankrijk, België en de Noord-Eifel in Duitsland (Gruschwitz & Böhme 1986).

De noordelijke begrenzing van het areaal van de muurhagedis loopt iets ten zuiden van de 18°C-isotherm van juli. In de Benelux en Duitsland is het voorkomen beperkt tot de relatief warme rivierdalen van de Maas, de Moezel en de Rijn en hun zijdalen. Het voorkomen is op deze breedtegraad sterk verbrokkeld, wat samenhangt met het feit dat het juiste microklimaat hier slechts pleksgewijs voorkomt (Dexel 1986). De meest noordelijke natuurlijke populaties leven in Maastricht, Visé (België) en in de omgeving van Aken en Bonn (Duitsland). Natuurlijke uitwisseling tussen de populaties in Maastricht en de dichtstbijzijnde populatie in Visé is niet mogelijk. In verschillende landen in Europa, waaronder Duitsland, Oostenrijk, Nederland, België en Groot-Brittannië, zijn muurhagedissen uitgezet (Gruschwitz & Böhme 1986).