De meerkikker is de grootste inheemse kikkersoort in Nederland. De wetenschappelijke naam ridibunda verwijst naar de kenmerkende lachende roep.
Het is bij uitstek een polderkikker. Hij heeft een voorkeur voor voedselrijke en rijk begroeide wateren in laagveen- en kleigebieden in vooral West- en Noord-Nederland.
De meerkikker is in ons land regionaal algemeen en niet bedreigd.
Klik hier voor een uitgebreide beschrijving van zijn habitat
Areaal
De meerkikker komt van nature voor in heel Europa met uitzondering van Italië en het Iberisch schiereiland in het zuiden, Ierland en het Verenigd Koninkrijk in het westen en Scandinavië in het noorden. Nederland vormt de uiterste noordwestgrens.
Klik hier voor een uitgebreide beschrijving van het areaal
Verspreiding in Nederland:
Het zwaartepunt van de verspreiding van de meerkikker is vrijwel het spiegelbeeld van de verspreiding van de poelkikker.
De meerkikker komt vooral voor ten westen van de lijn Bergen op Zoom – Utrecht – Groningen in de lagere delen van Nederland.
Het verspreidingsbeeld valt grotendeels samen met laagveengebieden en zeeklei. In lage dichtheden komt hij ook voor op de rivierkleigronden langs de grotere rivieren.