In deze periode wordt een nauwkeuriger beeld verkregen van de verspreiding van de soort. Voor zover bekend zijn veel populaties echter beperkt tot slechts een of hooguit twee vindplaatsen in een kilometerhok. Alleen langs delen van de IJssel, de Overijselse Vecht, de Meinweg met het aangrenzende Roerdal en in de Overasseltse & Hatertse Vennen worden (meta)-populaties van enige omvang aangetroffen. In Drenthe is uit deze periode nog maar 1 vindplaats bekend. In Overijssel is de soort aangetoond in het land van Vollenhove, langs de Overijsselse Vecht en nog op diverse plekken in Twente. In de aansluitende Achterhoek zijn nog vier uurhokken bekend uit deze periode. Voor beide regio’s geldt echter dat de soort hier sterk onder druk komt te staan. Langs de Waal wordt een geïsoleerde populatie ontdekt; mogelijk de laatst overgebleven populatie van de knoflookpadden die ooit de Gelderse Poort en de Waal-uiterwaarden stroomafwaarts van Nijmegen hebben bevolkt.

De laatste vindplaats in de regio Tilburg verdwijnt na 1987 (de Zwaluwenbunders, Crombaghs et al. 1993). Elders in Brabant worden in deze periode drie nieuwe, volledig van elkaar gescheiden vindplaatsen ontdekt (Stumpel et al. 1982 Crombaghs et al. 1993). Het zijn de restanten van een verspreiding die vroeger veel meer aaneengesloten geweest is. De knoflookpad lijkt in deze periode nog vrij algemeen voor te komen in delen van Noord- en midden-Limburg, maar ook hier is het uitstervingsproces in volle gang. Populaties, die hier in deze periode uitsterven, zijn onder andere die op de Hamert (1981), het Joostemermeer (1987) te Horst en het Marissen (1978) te Echt.

Zie ook de volgende periode: 1996-2007