Het verspreidingsbeeld wordt in deze periode verder aangescherpt. Er is een aantal belangrijke gebieden voor de kamsalamander verspreid over alle bezette provincies aanwezig. In Drenthe is vooral het zuidwesten van belang. Hier liggen de gebieden Berkenheuvel, Uffelte/Havelte en het gebied van Steenwijkerwold tot Boschoord. De Hondsrug kent een geringe bezetting. In Overijssel is in het bijzonder Twente dicht bezet. Het gaat daarbij om het gebied tussen Enschede, Oldenzaal, Ootmarsum, Denekamp en Losser (o.a. Tilligte, Hooge Boekel en het Ageler- en Voltherbroek) en ook om het gebied van Aamsveen, Zuid-Eschmarke en Witte Veen ten zuiden van Enschede. In Twente ligt een min of meer aaneengesloten reeks van ongeveer 60 bezette kilometerhokken. In Gelderland is de soort ruim verspreid in de Gelderse Poort, het buitengebied van de gemeente Winterswijk, de zuidwestelijke IJsselvallei (Bomendijk, Voorstonden, Empese- en Tondensche heide en Leusveld) en de zuidoever van de Waal tussen Weurt en Wamel. Op de Veluwe komt de soort incidenteel voor, onder andere binnen het verspreidingsgebied van de Italiaanse kamsalamander (Vleut & Bosman 2005). In Utrecht zijn vooral de landgoederen op de zuidflank van de Utrechtse Heuvelrug tussen Wijk bij Duurstede en Utrecht (Kromme Rijngebied) van belang en de noordelijke Heuvelrug en het Gooi (deels Noord-Holland). Het gebied De Brand en de Leemkuilen in Midden-Brabant geldt als de belangrijkste kern in Noord-Brabant. In Limburg is met name de Meinweg, Melickerheide en Maalbroek en omgeving dicht bezet. In Zuid-Limburg is de bezetting schamel. In Zeeland liggen de meeste bezette kilometerhokken in het westen van Zeeuws-Vlaanderen (Bogaerts et al. 2001, Brandjes & Langendorff 2004, Creemers 1999b, van Delft et al. 2003, Ottburg 2005, Zollinger et al. 2003).

Zie ook de eerdere periode: 1971 t/m 1995