Het groene kikker complex omvat twee soorten, de poelkikker en meerkikker, en een hybride, de bastaardkikker. De drie groene kikkers zijn van elkaar te onderscheiden door een combinatie van kenmerken. Daarbij is de vorm en de grootte van de metatarsusknobbel het meest bruikbare kenmerk. Groene kikkers worden in een grote verscheidenheid aan watertypen aangetroffen. De poelkikker komt vooral voor op de hoge zandgronden van Zuid- en Oost-Nederland en de meerkikker op klei- en veengronden in West- en Noord-Nederland. De bastaardkikker wordt in heel Nederland aangetroffen.
De poelkikker is een indicatieve soort die voorkomt op de Rode Lijst. De meerkikker en bastaardkikker zijn niet bedreigd.
Klik hier voor een uitgebreide beschrijving van het habitat
Areaal
In de rest van Europa komen meerdere soorten en hybriden van het groene kikker complex voor. De in Nederland voorkomende groene kikkers, inclusief nauw verwante soorten van het subgenus Pelophylax, komen voor in vrijwel geheel Europa, Noord-Afrika en het zuidwesten van Azië tot Pakistan en Tadzjikistan (Günther 1997). Voor het areaal van de afzonderlijke soorten zie de betreffende hoofdstukken:
Verspreiding in Nederland:
Voor het complete verspreidingsbeeld van groene kikkers (complex) zijn alle waarnemingen gebruikt die als groene kikker complex staan genoteerd, alsmede die tot op soort zijn gedetermineerd.
Het groene kikker complex omvat twee soorten, de poelkikker en meerkikker, en een hybride, de bastaardkikker. De drie groene kikkers zijn van elkaar te onderscheiden door een combinatie van kenmerken. Daarbij is de vorm en de grootte van de metatarsusknobbel het meest bruikbare kenmerk. Groene kikkers worden in een grote verscheidenheid aan watertypen aangetroffen. De poelkikker komt vooral voor op de hoge zandgronden van Zuid- en Oost-Nederland en de meerkikker op klei- en veengronden in West- en Noord-Nederland. De bastaardkikker wordt in heel Nederland aangetroffen.
De poelkikker is een indicatieve soort die voorkomt op de Rode Lijst. De meerkikker en bastaardkikker zijn niet bedreigd.
Klik hier voor een uitgebreide beschrijving van het habitat
Areaal
In de rest van Europa komen meerdere soorten en hybriden van het groene kikker complex voor. De in Nederland voorkomende groene kikkers, inclusief nauw verwante soorten van het subgenus Pelophylax, komen voor in vrijwel geheel Europa, Noord-Afrika en het zuidwesten van Azië tot Pakistan en Tadzjikistan (Günther 1997). Voor het areaal van de afzonderlijke soorten zie de betreffende hoofdstukken:
Verspreiding in Nederland:
Voor het complete verspreidingsbeeld van groene kikkers (complex) zijn alle waarnemingen gebruikt die als groene kikker complex staan genoteerd, alsmede die tot op soort zijn gedetermineerd.