De geelbuikvuurpad heeft in Nederland een voorkeur voor ruderaal terrein (groeves) en ook in halfnatuurlijke graslanden. De soort is waargenomen in poelen en andere kleine geïsoleerde wateren.

Aquatisch habitat
De geelbuikvuurpad maakt gebruik van twee typen wateren, waaraan verschillende eisen worden gesteld: instabiele wateren voor de voortplanting en vaak sterker begroeide wateren om buiten de voortplanting in te verblijven. Voor de voortplanting worden poeltjes en laagtes gebruikt die in een pionierstadium verkeren en zonnig zijn gelegen. Voorbeelden zijn net gegraven wateren, karrensporen, regenplassen en drinkbakken voor het vee. Daarnaast kunnen geelbuikvuurpadden worden aangetroffen in sterker begroeide en soms ook diepere poelen, waarin geen voortplanting plaatsvindt. Deze worden verblijfswateren genoemd. Hieraan worden minder eisen gesteld. Het kunnen bijvoorbeeld dichtbegroeide weilandpoelen zijn, voormalige voortplantingswateren in een vergevorderd successiestadium, meer beschaduwde wateren en ook regenplassen.

Landhabitat
De geelbuikvuurpad wordt vooral in de waterhabitat waargenomen, maar brengt een aanzienlijk deel van het jaar op het land door. De geelbuikvuurpad is gedurende de actieve periode voornamelijk in en om het water te vinden en over zijn landhabitat is relatief weinig bekend. In Nederland bestaat het landhabitat voornamelijk uit nog kale groevebodems, graslanden, ruigtevegetaties en bos. De overwintering vindt waarschijnlijk vooral in bossen plaats. De winterhabitat wordt in dat geval gekenmerkt door een veel hogere stabiliteit dan de vaak extreem dynamische voortplantings- en zomerhabitat (Niekisch 1996).