De boomkikker is een van de kleinere soorten amfibieën in Nederland en de enige die klimt. De verspreiding is vrijwel beperkt tot de hogere zandgronden. De soort is kritisch ten aanzien van zowel zijn land- als voortplantingshabitat. Voortplanting vindt plaats in visvrije, zonnig gelegen en matig voedselrijke wateren. Als landhabitat zijn vooral zonnig gelegen zoom- en mantelvegetaties, vegetaties van meerjarige kruiden en struwelen van belang. De boomkikker is in Nederland een bedreigde soort.
Klik hier voor een uitgebreide beschrijving van zijn habitat
Areaal
De boomkikker komt in vrijwel geheel Europa voor en ook in een klein deel van aangrenzend Azië. De noordelijkste vindplaatsen liggen in Denemarken en het uiterste zuiden van Zweden. De noordwestgrens van het areaal loopt door Nederland. De oostgrens loopt door het uiterste zuiden van Litouwen, door Wit-Rusland en Rusland tot de Oeral en tot over de Kaukasus tot in Noord-Turkije. De zuidgrens loopt van Zuid-Portugal via Midden-Spanje, door het zuiden van Midden-Frankrijk en via de Alpenlanden naar de Balkan
Klik hier voor een uitgebreide beschrijving van het areaal
Verspreiding in Nederland:
De verspreiding van de boomkikker omvat van oudsher grofweg het gebied oostelijk van de lijn Groningen-Apeldoorn-Breda-Middelburg, het betreft hoofdzakelijk het pleistocene deel van Nederland. Het Oost-Nederlands district (de Achterhoek en Twente) bevat momenteel de belangrijkste populaties. De soort was eens ruim verspreid over alle zandgronddistricten, maar is sterk achteruitgegaan met een dieptepunt rond 1990. De laatste 15 jaar treedt herstel op door uitvoering van maatregelen in het kader van provinciale en regionale actieplannen en het landelijke beschermingsplan boomkikker (Crombaghs & Lenders 2001).
De boomkikker is een van de kleinere soorten amfibieën in Nederland en de enige die klimt. De verspreiding is vrijwel beperkt tot de hogere zandgronden. De soort is kritisch ten aanzien van zowel zijn land- als voortplantingshabitat. Voortplanting vindt plaats in visvrije, zonnig gelegen en matig voedselrijke wateren. Als landhabitat zijn vooral zonnig gelegen zoom- en mantelvegetaties, vegetaties van meerjarige kruiden en struwelen van belang. De boomkikker is in Nederland een bedreigde soort.
Klik hier voor een uitgebreide beschrijving van zijn habitat
Areaal
De boomkikker komt in vrijwel geheel Europa voor en ook in een klein deel van aangrenzend Azië. De noordelijkste vindplaatsen liggen in Denemarken en het uiterste zuiden van Zweden. De noordwestgrens van het areaal loopt door Nederland. De oostgrens loopt door het uiterste zuiden van Litouwen, door Wit-Rusland en Rusland tot de Oeral en tot over de Kaukasus tot in Noord-Turkije. De zuidgrens loopt van Zuid-Portugal via Midden-Spanje, door het zuiden van Midden-Frankrijk en via de Alpenlanden naar de Balkan
Klik hier voor een uitgebreide beschrijving van het areaal
Verspreiding in Nederland:
De verspreiding van de boomkikker omvat van oudsher grofweg het gebied oostelijk van de lijn Groningen-Apeldoorn-Breda-Middelburg, het betreft hoofdzakelijk het pleistocene deel van Nederland. Het Oost-Nederlands district (de Achterhoek en Twente) bevat momenteel de belangrijkste populaties. De soort was eens ruim verspreid over alle zandgronddistricten, maar is sterk achteruitgegaan met een dieptepunt rond 1990. De laatste 15 jaar treedt herstel op door uitvoering van maatregelen in het kader van provinciale en regionale actieplannen en het landelijke beschermingsplan boomkikker (Crombaghs & Lenders 2001).