De bastaardkikker is een typische generalist en komt in uiteenlopende habitats voor. De soort lijkt daarbij een voorkeur te hebben voor wateren die in een open omgeving liggen, weinig beschaduwd zijn en een goed ontwikkelde watervegetatie hebben (Dorenbosch & Crombaghs 2001, Dorenbosch & Crombaghs 2002). De bastaardkikker komt voor in habitats die zowel typisch zijn voor meerkikker als voor poelkikker. Hoewel de soort zich goed kan handhaven onder verschillende milieuomstandigheden, blijkt vooral de aanwezigheid van voldoende watervegetatie met een goed ontwikkelde structuur van belang voor succesvolle voortplanting van de soort (Ildos & Ancona 1994, Dorenbosch et al. 1999). In vergelijking met de poelkikker lijkt de bastaardkikker minder goed bestand tegen verzuring (Blommers-Schlösser 1992).

Landhabitat
In tegenstelling tot veel andere amfibieën is de bastaardkikker sterk gebonden aan het voortplantingswater en bevindt de landhabitat zich op korte afstand hiervan. Er is echter weinig bekend over de eisen die de bastaardkikker aan zijn landhabitat stelt. Uit veldwaarnemingen blijkt dat vooral grazige, structuurrijke vegetaties met voldoende zongelegenheden langs oevers als landhabitat worden gebruikt.