Pas na 1970 wordt de verspreiding goed duidelijk. West-Brabant blijkt nu ook een kerngebied voor deze salamander te zijn en de kerngebieden Rijk van Nijmegen, Oost-Brabant en Zuid-Limburg, blijken aanzienlijker dichter bezet te zijn dan tot dan toe bekend was. Het zwaartepunt van de verspreiding in Nederland blijkt duidelijk in Noord-Brabant en Limburg te liggen, met een uitloper in het Rijk van Nijmegen (Gelderland). Pas in de jaren tachtig wordt de soort voor het eerst in Zeeland ontdekt tegen de Belgische grens in Eede (nabij Aardenburg) en ten zuiden van Hulst en Axel (Krebs 1991, mond. med. A.H.P. Stumpel). Deze vondsten zijn niet zo vreemd, omdat direct tegen de grens met Nederland in Vlaanderen populaties aanwezig zijn, die grenzen aan de Zeeuwse vindplaatsen (Bauwens & Claus 1996, De Fonseca 1981). In Drenthe blijkt de soort ook ruimer verspreid te zijn en wel met name in de omgeving van Assen (Provincie Drenthe 1987).

Zie ook de volgende periode: 1996-2007