Beschrijving
De poelkikker (Rana lessonae) (of kleine groene kikker) is de kleinste van de drie groene kikkers. Hij is op de rug grasgroen tot bruin van kleur (soms met donkere vlekken). En hij heeft vaak een lichte lengtestreep en een witte buik. Hij heeft relatief korte achterpoten. En hij wordt tot maximaal 8 cm groot.. Het belangrijkste kenmerk is de grote harde halfmaanvormige graafknobbel,die symmetrisch is. Mannetjes hebben witte kwaakblazen en krijgen, in de paartijd, een ongevlekte geelgroene kleur met een goudgele iris.
Verspreiding en leefwijze
De poelkikker komt in Nederland vooral in het Oosten en Zuiden voor. Het is een zon- en warmteminnende soort met een voorkeur voor onbeschaduwde wateren. De oeverzone moet bij voorkeur goed begroeid zijn. En het water is vaak vrij omvangrijk of maakt deel uit van een groter complex van wateren. De Poelkikker is een kritische soort, die houdt van voedselarm, schoon water. Hij heeft een voorkeur voor zwak zure, stilstaande wateren in bos- en heidegebieden op de hogere zandgronden. Hij komt voor in vennen, poelen en watergangen in hoogveengebieden, en in uiterwaarden. Poelkikkers overwinteren meestal op het land en niet in het water.
Bescherming
De poelkikker heeft de status "thans niet bedreigd"op de rode lijst (Staatscourant, 2009 cf. van Delt et al., 2007) De poelkikker is in tabel 3 van de Flora- en faunawet opgenomen en behoort daarmee tot de strikt beschermde soorten. De poelkikker is internationaal beschermd middels de Conventie van Bern (bijlage 3) en streng beschermd middels de Europese Habitatrichtlijn (bijlage 4).
Methode van monitoren
Pas eind april of mei verzamelen de mannetjes van de poelkikker zich in het voortplantingswater De paartijd duurt tot eind juni - begin juli, met een piek tussen begin mei en half juni. Hierbij wordt hoofdzakelijk 's avonds gekwaakt, maar ook wel overdag op warme zonnige dagen. Overdag houdt de poelkikker zich voornamelijk op aan de rand van het water tussen de oevervegetatie.
De poelkikker en de meerkikker zijn goed op geluid te onderscheiden. Ook kan, lopend langs de waterkant, het aantal plonzen worden geteld van wegspringende kikkers. Vanaf de eerste helft van mei kunnen de legsels worden aangetroffen, die vaak tussen planten liggen die wat verder van de kant af staan. Van half juni tot half augustus is het grootste aantal larven te vinden.
- avondtellingen van kooractiviteit bij het voortplantingswater (mei t/m juni)
- zoeken van eiklompen (half mei t/m half juni)
- tellen van plonzen (juni t/m augustus)
- zoeken van larven (half juni t/m half augustus)
- zoeken van pas gemetamorfoseerde kikkertjes (augustus)