Jarenlange isolatie van populaties door versnippering van het leefgebied is de oorzaak van de bedreigde status van de knoflookpad. De afgelopen jaren zijn maatregelen genomen om het leefgebied van de knoflookpad te verbeteren. Desondanks lukt het de knoflookpad niet om op eigen kracht van de bedreigde status af te komen. Daarom zijn er de afgelopen maanden duizenden kikkervisjes in Artis grootgebracht om ze vervolgens weer in het wild uit te zetten. 

REDDINGSPLAN

Het reddingsplan voor de knoflookpad begon eerder dit jaar toen stichting Ravon (Reptielen Amfibieën en Vissen Onderzoek Nederland) in de voortplantingswateren eisnoeren van de knoflookpad verzamelde. Honderden van deze eisnoeren zijn naar Artis gebracht zodat de eitjes in Artis uit konden komen. De knoflookpadden hebben nu de status van bijna volgroeide larve bereikt, wat betekent dat ze uitgezet kunnen worden. De laatste fase van hun ontwikkeling tot daadwerkelijke pad maken zij in het wild door. Het doel is om binnen 10 jaar een ontwikkeling in de leefgebieden op gang te brengen die ervoor zorgt dat er binnen 20 jaar sterke populaties padden ontstaan, die zich op eigen kracht kunnen voortplanten en kunnen overleven. 

KNOFLOOKPAD 

De knoflookpad (Pelobates fuscus) is één van de meest bedreigde amfibiesoorten in Nederland. Het is een gedrongen pad die middelgroot wordt en een lengte van 4,5 tot 6,5 centimeter bereikt. De Nederlandse naam is te danken aan de naar knoflook ruikende afscheiding dat door de huid wordt afgegeven bij gevaar. Sinds 1950 is het aantal leefgebieden van de knoflookpad met 50% afgenomen. Dit komt door intensivering van het landgebruik, een steeds scherpere scheiding tussen natuur en landbouw en verkeerd uitgevoerde of geplande beheersmaatregelen.