Hallo allemaal,

Groot nieuws, zojuist hebben we de resultaten gepresenteerd van onze studie naar het gebruik van environmental DNA om grote modderkruipers te detecteren. De methode is gebaseerd op het feit dat alle soorten die in het water leven daarin DNA achterlaten via urine, faeces en huidcellen. Door watermonsters te verzamelen en deze in het lab te testen op de aanwezigheid van DNA van de doelsoort is de doelsoort zelf vast te stellen.

RAVON loopt voorop met deze methode en is de eerste die de methode in Nederland heeft ingezet. Afgelopen najaar hebben we de methode ontwikkeld en getest voor grote modderkruipers. Met groot succes! De methode gaf een trefkans van 87,5% (7 van de 8 wateren) met slechts een geringe inspanning van 20 minuten monster verzamelen per locatie!

Inmiddels kunnen we de methode ook inzetten voor knoflookpad en kamsalamander en zijn we daarnaast bezig met het doorontwikkelen van de methode. Zowel de monstermethodiek als het ontwikkelen van de methode voor andere soorten heeft onze aandacht. We werken hierbij exclusief samen met Spygen, een Frans onderzoeksbureau opgericht door de onderzoekers die de methode in 2008 ontwikkeld hebben.

Voor veel lastige soorten betekent dit een grote doorbraak. We kunnen soorten makkelijker aantonen en nieuwe locaties opsporen om deze vervolgens met traditionele methodes te onderzoeken op populatiegrootte. We hopen hiermee een aantal lastige soorten beter op de kaart te zetten en daarmee beter te kunnen beschermen!

Al met al zeer spannende materie!

Zie het nieuwsbericht hierover (klik hier) en de website www.environmental-dna.nl  voor meer informatie!

Groeten Jelger

Hoi Jelger,

Klinkt inderdaad hoopvol deze methodiek, temeer omdat ik begrijp dat hiermee ook echt recente aanwezigheid kan worden aangetoond (DNA wordt in het water al na 3 weken afgebroken). Ik kan me zo voorstellen dat het o.a. voor waterschappen interessant is, aangezien zij veelal honderden kilometers watergang in beheer hebben.

Wel vraag ik mij af of het oplossend vermogen (en daarmee de verspreiding) in water geen parten zal spelen, ongetwijfeld is de methodiek niet in alle type wateren even effectief bruikbaar.

Ik ben benieuwd naar de ontwikkelingen.

Hoi Jelle,

de onderzoeken in het veld laten zien dat soorten super goed aan te tonen zijn met eDNA. Het oplossende vermogen van water is dus blijkbaar groot genoeg. Uiteraard is kennis over het voorkomen en de ecologie van een soort wel belangrijk. Je verzameld geen watermonsters midden in een meer maar je doet dat aan de oever als je een kikker zoekt en zo geldt dat ook voor grote modderkruiper. Je verzameld daar waar je de soort verwacht op basis van het habitat.

In Frankrijk is er een studie gedaan naar brulkikkers (nog niet gepubliceerd) waarbij met traditionele methode de soort in 10 vennen/meren in een gebied was gevonden. Met eDNA bleek dat de soort er in drie of vier keer zoveel wateren zat! Juist bij lage dichtheden en moeilijk te detecteren doelsoorten is de methode een ware doorbraak!

Environmental DNA toont inderdaad recente aanwezigheid aan. DNA wordt binnen 3 weken afgebroken (veel al sneller). Dit komt omdat de bouwstoffen van DNA kostbaar zijn en elk organisme deze bouwstoffen nodig heeft. Dus wordt het snel afgebroken door microorganismen die het zelf weer inbouwen.

Groeten Jelger

ps misschien was de titel niet zo goed gekozen, we zijn er nu namelijk al volop mee bezig bij RAVON :-)

Niet alleen in Frankrijk ook elders wordt de techniek gebruikt. Een mooi voorbeeld van een toepassing uit Amerika is het aantonen van de verspreiding van een exoot (een karper) die een ruimere verspreiding had dan men op dat moment dacht. Men ziet daar vooral dit 'early warning' als belangrijke meerwaarde.

http://eDNA.nd.edu/Environmental_DN.../Home.html

vr gr Gerard

Aanstaande zondag ben ik uitgenodigd bij VARA Vroege Vogels Radio om uitleg te geven over environmental DNA. Dus voor wie vroeg op kan staan (ik normaal niet maar nu kom ik er niet onderuit ;-) luisteren.

Groeten Jelger

ps Gerard: die onderzoeksgroep is opgezet door iemand die onder bij de Franse onderzoeksgroep zat en na promotie die kant op is gegaan. Er zijn nog wel meer voorbeelden uit het buitenland maar ik wilde niet meteen alles verklappen omdat ik daar voor komend nummer van Visionair al wat over heb geschreven :-)