Natuurramp dreigt door 'kikkerkoorts' door Laurens Kok 'Kikkerkoorts', een schimmel-infectie die vooral in warme landen massale sterfte bij amfibieën veroorzaakt, duikt nu ook in Nederland op. ,,Het hele ecosysteem kan er door worden ontwricht.'' DEN HAAG - Toen Peter de Boer uit Purmerend op een avond in zijn schuurtje keek, merkte hij meteen dat er iets mis was met zijn pasgekochte pijlgifkikkers. De felgekleurde dieren leken wel versteend, terwijl uit hun houding sprak dat ze op het punt stonden op te veren. Zelfs een tikje tegen de kikkerbillen richtte niets uit: geen beweging in te krijgen. De koudbloedige beestjes waren onderkoeld, kennelijk getroffen door een vorm van kikkerkoorts.

Proeven in een laboratorium gaven duidelijkheid. Het ging hoogstwaarschijnlijk om de schimmelinfectie chytride, een ware amfibieënkiller, die vooral in Latijns Amerika en Australië huishoudt. ,,Een kennis van me had bij dezelfde man ook dit soort kikkers gekocht. Ook die bleken de symptomen te hebben'', vertelt De Boer. ,,We hebben de verkoper gewaarschuwd, maar die vond het maar flauwekul. Ik weet zeker dat ook andere hobbyisten en kwekers last van de schimmel hebben, maar er rust een enorm taboe op. Men is bang voor de handel.''

Voor kikkers in gevangenschap is de schimmelinfectie zo verholpen. Voor een paar euro koop je bij een dierenzaak een middel om de beesten en hun verblijven te ontsmetten. De meeste kikkers komen er dan wel weer bovenop. Zo op het oog is paniek onnodig, maar schijn bedriegt.

,,Het gaat er vooral om wat je doet met dieren die toch zijn gestorven'', benadrukt Eugène Bruins, hoofd van de afdeling koudbloedigen in Artis. ,,Gooi je die onbehandeld in de kliko of het toilet, dan kan dat rampzalige gevolgen hebben.''

Bron:http://www.nd.nl/Document.aspx?docu...;id=109129

De chytride schimmel heeft in Amerika (noord-midden en zuid) en in Australie huis gehouden en heeft tot nu toe mogelijk een doorslaggevende rol gespeeld bij het uitsterven van ruim 120 soorten  (wereldwijd zijn er 6000 soorten amfibieen). Gevoelig zijn soorten van grote hoogten en stromende wateren (beekjes etc) en vooral onder tropische gifkikkers zijn veel soorten zeer gevoelig. Deze soorten komen vaak ook maar zeer lokaal voor (op een of enkele bergtoppen) en sterven in snel tempo uit. Het effect wordt versterkt door klimaatsveranderingen in de nevelwouden. 

In Europa is de schimmel aangetroffen onder import dieren in Engeland en Duitsland. Inmiddels is de schimmel ook aangetroffen in het wild in Spanje, Zwitserland en de UK (drie plekken). In de UK wordt in 2008 een grootschalige bemonstering opgezet om te bekijken of de schimmel verder is uitgebreid en wat nu precies het effect in het veld is op laaglandpopulaties. In Spanje zijn vroedmeesterpadpopulaties in berggebieden verdwenen door de schimmel. Enkele soorten (Alpenwatersalamander, Brulkikker) zijn vaak drager zonder dat ze er veel last van lijken te hebben.

Waarschijnlijk gaat ook RAVON, in samenwerking met de nederlandse vereniging van Dierentuinen, een eerste onderzoek starten naar de verspreiding van de schimmel in NL. Het is echter een relatief duur en tijdrovend onderzoek en we zullen ons in 2008 allereerst concentreren op de meest waarschijnlijke bronnen. Verder wachten we met spanning de resultaten van Engeland af. Daaruit zal moeten blijken of dit een serieus probleem is, welke maatregelen er evt. nodig zijn of dat het een storm in een glas water is voor wat betreft de Europese situatie. 

 

Kunnen dit soort verkopers die die dieren dus importeren zonder of de benodigde kennis van de dieren zelf of een goed geweten niet aangepakt worden? Bestaan hier regels voor?

Over het importeren bestaat wel degelijk regelgeving. Je mag dus niet zomaar alle soorten houden. Echter de kennis van een verkoper is daarbij geen criterium.

de vraag is maar in hoeverre verkopers van amfibieen schuldig zijn aan het verspreiden van deze schimmel. Natuurlijk hebben zij een verantwoordelijkheid....net zoals de mensen die misschien besmette dieren in huis hebben. Een veelgehoord verhaal echter is dat de verspreiding van chitride vooral veroorzaakt is door veldwerkers die met niet ontsmette netten/laarzen van voortplantingswater naar voortplantingswater gaan. Dit geeft dus ook de veldwerkers een behoorlijke verantwoordelijkheid. Ook al zijn er ook hiervoor regels (richtlijnen) opgesteld, er zijn nog steeds hele volksstammen die er niet naar werken. Dat terwijl dit juist de mensen zijn die rechtstreeks in contact komen met de voortplantingswateren (ik maak zelf ook niet altijd mijn net schoon met een ontsmettingsmiddel ) Zo'n handelaar kan bijdrage aan een besmetting over grote afstanden, maar ik denk dat wij als veldwerkers een groter risico vormen voor wilde populaties (als het om dit soort besmettingen gaat)

Dan lijkt het mij nuttig vanuit RAVON hier een betere voorlichting op te geven naar de veldwerkers toe. zelf monitoor ik ook alleen richt ik me vooral op de reptielen. Maar ook daar kom je ook in het leefgebied van amfibieën natuurlijk, dus wellicht maar ik me er ook aan schuldig. alhoewel ik niet echt in het water kom.

Wat ik me nu afvraag, in hoe verre is het besmettelijk en hoe vind de overdracht vooral plaats?

Op de RAVON-dag vertelde Eugène Bruins e.e.a. over de schimmel. Uit zijn verhaal begreep ik dat het inmiddels in Europa ook is toegeslagen en hij riep ook op tot het gebruik van handschoenen bij monitoorders en veldwerkers. Wordt vast vervolgd..

Van de BBC: http://news.bbc.co.uk/2/hi/science/...948124.stm